Ingelegde rode uien

Collegablogger Nombelina doet het weer. Zoals ze dat wel vaker doet, krijgt ze het voor elkaar om een recept te maken dat mij niet meer loslaat. In dit geval hebben we het over ingelegde rode uien.

Ik hou van zuur. Niet zure matjes zuur, maar wel citroenen, azijn en augurken en zo. Deze ingelegde uitjes moesten dan ook direct gemaakt worden. Wel met een kleine twist, want haar versie had pimentbolletjes en die heb ik vervangen voor laurier. Het was in ieder geval goddelijk lekker op een goede burger en de prachtige pot met bijna fluorescerende vulling staat prachtig in de koelkast.

Aangepast van Nombelina.com
Ingrediënten:

• 4 kleine rode uien, in halve ringetjes
• ½ liter kokend water
• ½ tl zout
• 2 el suiker
• 4 jeneverbessen
• 5 peperkorrels
• 2 blaadjes laurier
• 250 ml appelazijn

Bereiding:

• Doe de gesneden ui in een zeef en giet hier het kokende water over. Laat even goed uitlekken op een schone theedoek. 
• Meng de azijn met het zout, de suiker, de jeneverbessen, peperkorrels en de laurier. Blijf roeren tot de suiker en het zout zijn opgelost. 
• Meng de uien door het azijnmengsel en zet in een afgesloten pot in de koelkast. Na een uur of 3 zijn ze al erg lekker, maar na 24 uur zijn ze nog veel lekkerder.

Geproefd! door Maartje: Honig soep creatie

Zoals jullie weten heb ik een hekel aan koken met pakjes en zakjes. Ik vind het over het algemeen niet lekker, wil geen overbewerkt eten in mijn lijf stoppen en ik vind het gewoon niet leuk. Ik realiseer me echter ook dat ik alle tijd heb om te koken. In tegenstelling tot mijn beste vriendin Maartje. Ze heeft een dochter van ruim 8 maanden en mede daardoor een erg druk leven. Zij kookt regelmatig met pakjes en daar heeft ze een mening over die ze vanaf nu zo af en toe op Blondie Kookt zal delen. Gewoon omdat het kan en omdat ik me realiseer dat er mensen zijn die er, in tegenstelling tot ik zelf, wel graag gebruik van maken. Vandaag heeft Maartje het over blobbige soep. 

‘Ik kook niet met pakjes en zakjes.’ Ik zou willen dat dit statement uit mijn mond kwam. Maar als nieuwbakken mama met een (bijna) fulltime baan ben ik al blij als er überhaupt eten op tafel komt. Aangezien het hier rond etenstijd altijd spitsuur is, moet alles snel. Maar wel lekker en het liefst (een beetje) gezond.

Honig komt daarom met iets nieuws: Honig soep creatie, een basis voor verse soep met natuurlijke ingrediënten. Honig zegt daarbij zelf dat deze basis voor soep een innovatie is. Het is een product met een ‘clean label’, een product gemaakt met natuurlijke ingrediënten en zonder smaakversterkers. Ook is het zoutgehalte verlaagd.

Klinkt mooi, maar hoe werkt het? En vooral: hoe smaakt het? Aan de slag!

Honig levert 3 leuke recepten op de verpakking maar ik maak een (vegetarisch) soepje met restjes uit de koelkast.

Ingrediënten:

• 1 grote ui gesnipperd
• 1 teen knoflook
• gember geraspt (naar smaak)
• 200 gr. cherrytomaatjes, gehalveerd
• 1 el. ketjap manis
• 1 tl. sambal
• 30 gram noodles (somen)
• 1 liter (lauw)warm water
• 4 el. Honig basis voor tomatensoep
• peper en zout naar smaak
• verse kruiden als garnering

Stap 1: Doe wat olijfolie in de pan en bak de verse ingrediënten. Eerst de ui, gevolgd door de knoflook, gember, sambal en ketjap, daarna volgend de tomaatjes.
Stap 2: Voeg 1 liter (lauw)warm water toe en de 4 el. basis voor soep. Roer dit even met een garde tegen klontjes.
Stap 3: Breng de soep aan de kook, voeg na 5 minuten de noodles toe en laat daarna nog 5 min. zachtjes doorkoken
Stap 4: Voeg peper en zout toe naar smaak en garneer eventueel met wat verse kruiden.
Stap 5: Aan tafel!

Goed de soep is snel, (een beetje) gezond maar is hij ook lekker?

De mix zelf doet mij denken aan cup-a-soup. Je weet wel, die instantsoep die je aanlengt met heet water. Het ruikt en smaakt ook een beetje zo. De mix lost goed op en bindt goed. De basis op zich vind ik ietwat zout en redelijk smakeloos. De verse ingrediënten die je toevoegt, maken echt je soep. Na afkoelen wordt je soep dik en blobbig en ik vond hem na een 2e keer opwarmen niet zo lekker meer. Jammer, want er blijf bij ons altijd soep over. Ik geef daarom absoluut de voorkeur aan ‘verse’ tomatensoep gemaakt van echt tomatensap.

Griesmeelpap met vanille-amandelboter en geroosterde pompoenpitten

Het woord pap doet me altijd denken aan films waarin of arme mensen of mensen in de gevangenis een grijze, onherkenbare drab op hun bord geschept krijgen door een boos kijkende vrouw die zegt dat je niet moet zeuren en dat je blij moet zijn dat je iets te eten krijgt. Kortom, geen woord dat prettige associaties bij mij opwekt.

Gelukkig zorgde een simpel woord er niet voor dat deze pap niet gemaakt werd, want jeetje wat is dit lekker. Het is dik, romig, supervol van smaak en de pompoenpitten geven het een lekker knapperige touch.

Ik maakte mijn amandelboter voor dit recept zelf, wat erg makkelijk is met een keukenmachine. Heb je daar nou geen zin in, tijd voor of heb je geen keukenmachine, dan kan je ook prima een amandelboter uit een potje gebruiken. Beetje vanille extract er doorheen roeren en klaar ben je.

Voor 4 flinke of 6 wat kleinere porties
Ingrediënten:

• 90 gram griesmeel
• 1 liter melk (ik gebruikte rijstmelk)
• 100 gram suiker
• 250 gram amandelen
• 1 tl vanille extract
• Flinke handvol pompoenpitten

Bereiding:

• Verwarm de oven voor op 175 graden. Leg de amandelen en de pompoenpitten op de bakplaat, maar houd ze uit elkaar. Bak het geheel in zo’n 8-10 minuten knapperig. 
• Leg de pompoenpitten aan de kant en doe de amandelen met de vanille in een keukenmachine. Laat draaien. In het begin zul je denken dat je noten alleen maar poeder worden en dat er verder niets gebeurt, maar hou vol. Schraap zo af en toe de zijkanten van je machine schoon en na zo’n 12-14 minuten in de keukenmachine zijn je noten een heerlijke amandelboter geworden. Dit is trouwens veel te veel voor over de pap alleen, maar het is nog zo’n 2-3 weken houdbaar in de koelkast en is, net als pindakaas, bij veel dingen erg lekker. 
• Doe de melk in een grote pan, en breng aan de kook. Voeg de suiker en griesmeel toe, en zet het vuur laag. Laat zo’n 10 minuten zachtjes koken, waarbij je regelmatig roert zodat de pap niet aanbrandt. 
• Serveer de pap direct of lauwwarm, is allebei lekker. Giet er wat amandelboter over en maak af met de geroosterde pompoenpitten.

Gestoofde sjalotten met zonnebloempitten

Sjalotten staan eigenlijk nooit op mijn boodschappenlijstje. Niet omdat ik ze niet lekker vind, maar gewoon omdat mijn ervaring is dat ieder recept met een sjalotje er in ook makkelijk te maken is met een gewone ui. Vaak bespaar ik mezelf dus de moeite en maak ik het gerecht met de uien die ik toch altijd al in de kast heb liggen.

In dit geval kocht ik toch sjalotten, maar bij dit recept zou je dezelfde filosofie kunnen hanteren. Met uien zou dit gerecht ook heerlijk worden, je moet ze hooguit wat langer laten stoven. Waar je ook voor kiest, dit gerecht is licht en gezond, maar heeft toch dat herfstige comfort food gevoel. De kaneel en laurier maken het kruidig en in combinatie met de zoetheid van de sjalotten heb je echt een bijzonder vegetarisch gerecht. Een echte aanrader dus!

Recept aangepast van Jumbo.com
Voor 2 personen als hoofdgerecht of 4 als bijgerecht
Ingrediënten:

• 500 g sjalotjes
• 25 g roomboter (of olijfolie voor een vegan variant)
• 1 blikje tomatenpuree
• 150 ml droge witte wijn
• 1 kaneelstokje
• 1 laurierblaadje
• Zout en peper
• 1 eetlepel donkerbruine basterdsuiker
• Handje geroosterde zonnebloempitten

Bereiding:

• Pel de sjalotjes. Bak de tomatenpuree in de roomboter even aan. Voeg hier de sjalotjes aan toe en roer het geheel nog even goed door. 
• Voeg dan de witte wijn, kaneel, laurier, zout en peper en basterdsuiker toe. Laat het geheel zo’n 30 minuten stoven, of tot de sjalotjes gaar zijn. 
• Haal de laurier en kaneel uit de pan en gooi weg. Serveer de sjalotten met de jus op bijvoorbeeld rijst of aardappelpuree en maak af met de geroosterde zonnebloempitten. 

Boekreview: Less is more

Kookboeken van sterrenchefs

In kookboeken van sterrenchefs wordt er doorgaans van veel ingrediënten en bereidingstechnieken gebruik gemaakt voor een recept. Uiteraard is dat precies hetgeen wat een sterrenchef zo goed maakt maar dat is ook hetgeen dat de hobbykok ervan kan weerhouden om met zo’n recept aan de slag te gaan. Niet eens omdat men bang zou zijn het niet te kunnen, maar omdat het teveel tijd kost. 

Less is more?

Gelukkig is daar Jacob-Jan Boerma. De man heeft drie Michelinsterren verworven en heeft samen met Sacha de Boer inmiddels zijn derde kookboek uitgegeven. Dit kookboek heet Less is more en met goede reden: alle recepten bestaan uit 8 of minder ingrediënten. Met uitzondering van de keukenbasics waarvan Jacob-Jan vindt dat je ze altijd in je keukenkastje moet hebben staan natuurlijk, maar dat lijstje is gelukkig kort en staat voorin het boek duidelijk aangegeven. Hier staan geen gekke of moeilijk te vinden ingrediënten tussen.

Het boek is, net als voorganger Down to earth, opgedeeld in de categorieën Fris, Zilt, Aards, Mals en Zoet. In elk van deze categorieën vind je duidelijk geschreven recepten voor gerechten die er indrukwekkend uitzien maar voor de hobbykok goed uit te voeren zijn. 

Foto's

Alle recepten zijn voorzien van een prachtige foto. Zo weet je bij elk recept precies wat je einddoel is en hoe het geheel er uit moet gaan zien. Daarnaast zijn er regelmatig extra foto’s in het boek opgenomen van ingrediënten, een gerecht in wording of de chef in opperste concentratie. Bijzonder is dat er naast kleurenfoto’s ook zwart-witfoto’s in het boek staan. Die geven gelijk een hele andere sfeer aan het boek en geven het gevoel alsof je stiekem in de keuken mee staat te kijken. 

Indrukwekkend

Less is more is een indrukwekkend boek maar op de goede manier. Niet door een overvloed aan bereidingstechnieken en ingrediënten maar door prachtige foto’s van goed na te maken gerechten van een sterrenchef. Tijdens het lezen schoot me regelmatig door het hoofd dat bepaalde gerechten perfect zouden zijn voor een kerstmenu. Fancy, maar niet te moeilijk om te maken. Een ideaal Sinterklaascadeau voor de kookliefhebber dus.

Less is more kost € 29,99 en is uitgegeven door Unieboek – het Spectrum.