BBQ Pork and waffles

Chicken and waffles. Weet je nog? Zoete wafels met krokant gefrituurde kipfilet. Een vreemde combinatie die me in eerste instantie echt helemaal niks leek, maar die uiteindelijk een positieve verrassing bleek. De combinatie van het krokante met het zachte en het zoete met het hartige was een schot in de roos.

In het boek Bespaar met Jamie staat een vergelijkbaar recept, maar dan voor BBQ pork and waffles. Nu hadden we nog een flink stuk rollade over en ik besloot dat dit best getransformeerd kon worden tot het gerecht uit Jamies boek. En ik had gelijk. Opnieuw bleek de combi van zoet en hartig een gouden zet. Alleen met de barbecuesaus was het allemaal net iets smaakvoller.

Overigens heb ik nog steeds geen wafelijzer, dus komen de wafels weer gewoon uit de pan. 

4 personen, uit Bespaar met Jamie
Ingrediënten:

• 20 gram boter
• 1 groot ei
• 1 el suiker
• 140 gr zelfrijzend bakmeel
• ½ tl baksoda
• 185 ml melk
• 300 gr gebraden varkensvlees (ik gebruikte rollade)
• 1 ui, fijngesnipperd
• 1 tl olijfolie
• Barbecuesaus, hoeveelheid naar smaak (ik gebruikte mijn eigen recept) 

Bereiding:

• Smelt de boter. Splits het ei en klop het eiwit met de suiker tot je stijve pieken hebt. Klop de dooiers met de boter en klop hier de bloem en baksoda doorheen. Meng hier de melk door en spatel er tot slot het eiwit doorheen. Bak hier vier wafels van in een wafelijzer of gewoon in een droge koekenpan tot ze goudbruin en gaar zijn. 
• Trek het gebraden varkensvlees in flinters. Bak de ui in de olijfolie glazig. Voeg hier het varkensvlees en de barbecuesaus aan toe en laat goed heet worden. Serveer het varkensvlees op de wafel. Erg lekker met een frisse salade.

Italiaans kikkererwtenstoofpotje met gepocheerd ei

Ik heb lang gedacht dat comfort food eigenlijk per definitie vet en calorierijk was. Daar moet ik toch even op terugkomen. Dit gerecht is namelijk heerlijk ‘comforting’ maar ook slank en gezond. Natuurlijk kan je het geheel zelf nog overladen met flink wat Parmezaanse kaas en een schep zure room – ik bevestig noch ontken dat ik dat gedaan heb – het basisrecept is in ieder geval een gezonde keuze.

Ingrediënten:

• 1 el olijfolie
• 2 uien, gesnipperd
• 2 teentjes knoflook, fijngehakt
• 1 el oregano
• 1 tl paprikapoeder
• 200 gram champignons, in plakjes
• 400 gram passata
• Blik van 400 gram kikkererwten
• 4 eieren 

Bereiding:

• Fruit de uien en champignons in de olijfolie tot ze goudbruin zijn. Voeg hier in de laatste minuut de knoflook, oregano en paprika aan toe en laat meebakken. Giet dan de passata er bij en roer door. 
• Laat de kikkererwten uitlekken, spoel ze goed af onder stromend water en voeg ze toe. Roer door en laat 10 minuten zachtjes pruttelen. Breek dan de eieren in de saus en laat, met de deksel op de pan, net zo lang garen tot de eieren de gewenste textuur hebben. Serveer eventueel met wat brood, en/of Parmezaanse kaas.

Simpele champignonrisotto

Misschien is dit een ontzettend barbaarse opmerking maar ik hou dus niet van risotto. Het is niet zo dat ik er een diepgewortelde hekel aan heb, maar ik zal het nooit uitkiezen in een restaurant. En eigenlijk kan ik dat niet uitstaan. Ik kan er niet tegen dat ik iets niet lekker vind. Natuurlijk kan je dan zeggen dat over smaak niet te twisten valt. Maar ik geloof dat smaak grotendeels aangeleerd is. Waarom gaan wij anders kokhalzen bij het idee een dikke witte made op te eten, terwijl er ook legio zijn voor wie dit dagelijkse kost is?

Daarom ben ik op een missie om risotto lekker te gaan vinden. Mocht je dus nog een fantastisch recept weten, schroom niet om hem in de comments te plaatsen. Ondertussen heb ik deze eerste poging ondernomen en ik vond hem niet eens gek. Volgens mij is het vooral heel belangrijk om goede bouillon te hebben. Dus geen Maggi-blokjes met mononatriumglutamaat en andere rotzooi.

Ingrediënten:

• 3 eetlepels olijfolie
• 1 gesnipperd uitje
• 200 gram risottorijst
• 750 ml groentebouillon
• 50 gram geraspte Parmezaanse kaas (de echte)
• 150 gram witte champignons, in partjes
• Klontje boter

Bereiding:

• Fruit de ui in 2 eetlepels olijfolie aan tot glazig. Voeg de risottorijst toe en roer om tot alle risotto bedekt is met een dun laagje olie. Voeg hier lepel voor lepel de bouillon aan toe en blijf roeren. Voeg pas een nieuwe lepel bouillon toe als de vorige is opgenomen.
• Bak ondertussen in een koekenpan de champignons in de overgebleven eetlepel olijfolie mooi goudbruin.
• Als alle bouillon is opgenomen en de risotto gaar (25-30 minuten roeren), voeg je de parmezaanse kaas, boter en champignons toe. Roer door en serveer direct.

Surf 'n Turf salade met rucoladressing

Surf ’n Turf is volgens mij een Amerikaans begrip. Het gaat hierbij om een gerecht waarin een (runder)biefstuk gecombineerd wordt met garnalen of kreeft. Ik vroeg me al een tijdje af of dit lekker zou zijn (ik dacht namelijk van niet) dus besloot ik een simpele Surf ’n Turf salade te maken. Natuurlijk kun je deze combinatie op vele manieren eten. Ik heb al visioenen van ciabattabrood met superdunne plakken biefstuk, heerlijke garnalen overgoten met de gesmolten boter waar de biefstuk in gebakken is.

Hoe dan ook, deze salade is supersnel te maken. Ideaal voor de dagen dat je na je werk snel iets wil eten om daarna lekker op een terras te kunnen hangen. Licht, fris, knapperig en het vraagt nog geen kwartier werk om op tafel te zetten.

Overigens kun je het qua groenten zo gek maken als je zelf wil. Ik vind deze combinatie toevallig erg lekker, maar gebruik vooral de groenten die je zelf lekker vindt.

Voor 2 personen
Ingrediënten:

• 1 mooie biefstuk, ongeveer 125 gram
• 100 gram garnalen
• 1 rode paprika, in blokjes
• 1 tomaat, in blokjes
• ½ komkommer, in blokjes
• ½ krop bindsla, in grove stukken gescheurd of gesneden
• 1 winterpeen, in blokjes
• 2 handenvol rucola
• 2 eetlepels extra vergine olijfolie
• 1,5 eetlepel citroensap
• Klontje boter
• 1 eetlepel olijfolie
• 1 teentje knoflook
• Zout en peper naar smaak

Bereiding:

• Doe paprika, tomaat, komkommer, bindsla en winterpeen in een schaal. Doe rucola, extra vergine olijfolie en citroensap met wat zout en peper in een vijzel en wrijf tot een gladde dressing.
• Kruid de biefstuk en bak deze naar jouw voorkeur (ik heb hem graag rood) in het klontje boter. Laat de biefstuk even rusten terwijl je in dezelfde pan de olijfolie en knoflook doet. Bak hier vervolgens de garnalen in.
• Meng de dressing door de salade en snijd de biefstuk in dunne plakken. Leg de biefstuk en garnalen bovenop de salade. Serveer met brood. Of niet. 

Met feta gevulde gehaktballen

Een van de dingen die ik echt lekker vind, is een goede gehaktbal. Niet zo’n ranzig prefab geval of zo’n met mayo overgoten ding bij het tankstation, maar een goede, huisgemaakte gehaktbal. Mooi vlees, lekkere kruiden en langzaam gegaard in echte roomboter. Zo’n bal.

Gisteravond wilde ik ook zoiets, maar dan wel met iets extra’s. Dus besloot ik de gehaktbal te vullen met een flink stuk feta. En het was een succes. De smaak van de feta combineert fantastisch met het gehakt. Ook de textuur van de zacht geworden feta is heerlijk. Kortom: dit recept is simpel, maar succesvol.

Voor 4 gehaktballen
Ingrediënten:

• 300 gram rundergehakt (of half-om-half als je dat lekkerder vindt)
• 100 gram feta in 4 blokken van 25 gram
• 1 ei
• paneermeel
• 2 theelepels oregano
• zout en peper naar smaak
• 2 eetlepels roomboter

Bereiding:

• Kneed het gehakt door met het ei en de paneermeel. Hoe veel paneermeel je nodig hebt is afhankelijk van de grootte van je ei. Het moet in ieder geval een niet te plakkerig mengsel worden. Kneed hier vervolgens de oregano en zout en peper doorheen.
• Verdeel het gehakt in 4 delen en maak hier hamburgers van. Leg een stuk feta in het midden van de burger en vouw het gehakt om de feta heen zodat je een bal krijgt.
• Zet de pan op hoog vuur en doe hier de roomboter in. Breng het vuur terug naar middelhoog en bak de gehaktballen rondom bruin. Zet vervolgens het vuur laag en laat de gehaktballen nog zo’n 10 minuten langzaam garen. Vergeet niet de gehaktballen zo af en toe te draaien.

Kruidige zoete aardappelfrietjes

Mijn voorkeur voor zoet gaat best ver. Ik hou niet alleen van cake, koekjes en chocolade maar ben ook gek op zoete groenten als wortels, pompoen en zoete aardappel. Vooral die laatste vind ik echt heerlijk. En er kruidige frietjes van maken is toch wel mijn favoriet.

Als je nog nooit zoete aardappelfrietjes hebt gemaakt moet ik je even waarschuwen: als je ze op onderstaande manier bereidt, zullen ze niet echt heel erg knapperig worden. Stiekem vind ik deze frietjes wat slapper ook het lekkerst. Als je toch erg veel waarde hecht aan een knapperig frietje, leg ze dan na het bakken nog even 10 minuutjes onder de gril terwijl je ze regelmatig omdraait. Daar worden ze wel iets krokanter van. 

Voor 2-3 personen
Ingrediënten:

• 2 grote zoete aardappels
• 1-2 eetlepels olijfolie
• ½ theelepel komijnpoeder
• 1 theelepel kurkuma
• ½ theelepel kerriepoeder
• Zout en peper naar smaak

Bereiding:

• Verwarm de oven voor op 200 graden.
• Schil de zoete aardappels en snijd ze in frietjes. Hoe lang of hoe dik maakt niet uit, zolang alle frietjes maar ongeveer hetzelfde formaat hebben.
• Bestrooi de frietjes met het komijnpoeder, de kurkuma, het kerriepoeder en zout en peper. Sprenkel hier vervolgens de olijfolie overheen en meng de frietjes door elkaar tot alle frietjes bedekt zijn met een gelijkmatig laagje olie en kruiden. Dit gaat het makkelijkst met je handen.
• Verdeel de frietjes in een enkele laag over de bakplaat. Bak de frietjes ongeveer 15 minuten. Draai ze dan om en laat nog eens 15 minuten bakken. Zet de frietjes nog even onder de grill om ze iets knapperiger te krijgen. 

Pittige knolselderijkoekjes

Na de knolselderijpuree van gisteren had ik nogal wat over. Uiteindelijk aten we met zijn tweeën en was de hoeveelheid die ik gemaakt had genoeg voor 4 personen. Aangezien ik niets weggooi, wilde ik hier toch iets anders mee doen. Dus toen dacht ik: als je van overgebleven aardappelpuree aardappelkoekjes kan maken, dan kan ik hier toch zeker wel knolselderijkoekjes van maken? Natuurlijk kon dat!

Dit was het moment voor mij om een beetje meer smaak toe te voegen aan mijn knolselderijpuree. Knoflook, komijn en kerriepoeder waren een goede zet. Als je je trouwens afvraagt waarom ik gemalen havermout gebruikte in plaats van paneermeel: er at iemand mee die een candida dieet volgt. En zij mag onder andere geen gist. Laat dit nu wel in paneermeel zitten. Havermout was dus een simpele manier om dit te omzeilen. Ik heb hiervoor gewoon wat havervlokken vermalen in de keukenmachine, maar je kan ook Brinta gebruiken. Is in feite precies hetzelfde.

Ingrediënten:

• 500 gram knolselderijpuree
• 1 ei
• Gemalen havervlokken (hoe veel is afhankelijk van hoe ‘nat’ je puree is en hoe groot je ei is)
• 1-2 teentjes knoflook, fijngesneden
• 1 theelepel kerriepoeder
• ½ theelepel komijnpoeder
• Snufje chilipoeder
• Zonnebloemolie

Bereiding:

• Meng het ei, knoflook en de kruiden door de knolselderijpuree. Voeg hier zoveel gemalen havervlokken aan toe dat je een compacte structuur krijgt die zich makkelijk tot ‘burgers’ laat vormen.
• Maak koekjes van je knolselderijpuree. Ik gebruikte hiervoor een ijsschep van 45 ml, maar je kan het ook gewoon op gevoel doen. Je kan de koekjes zo klein of zo groot maken als je zelf wil.
• Verhit een laagje zonnebloem olie in een koekenpan. Laat dit goed heet worden. Hoe heter de olie, hoe minder de knolselderijkoekjes ervan opnemen.
• Bak de koekjes aan beide kanten goudbruin. Dit duurt ongeveer 3-4 minuten per kant.
• Kleine koekjes zijn een prima borrelhapje, grote koekjes doen het goed bij het diner in plaats van bijvoorbeeld aardappelen.

Knolselderijpuree

Soms heb je niet meer nodig dan een rondje door de groente afdeling van de (super)markt om inspiratie op te doen voor het eten. Ik zag een knolselderij liggen en had gelijk visioenen van knolselderijpuree. Ik ben geen groot fan van aardappelpuree, maar knolselderijpuree is een ander verhaal. Het zoete van de knolselderij geeft het gelijk een heel andere smaak. Bovendien blijft deze groente wat grover als je hem stampt dus de textuur is ook gelijk heel anders.

Ik heb de kruiden voor deze puree heel simpel gehouden. Zout, peper en nootmuskaat was voldoende. Maar je kan hier natuurlijk allerlei verschillende smaken aan geven. Of je roert er verse groene kruiden door. Of stukjes kaas. In dit geval was de knolselderij onderdeel van een bord met al genoeg gecompliceerde smaken, dus dit sloot hier prima op aan. Is het echter onderdeel van een wat eenvoudiger gerecht, maak hier dan vooral iets heel bijzonders van.

Voor 4 personen
Ingrediënten:

• 1 grote knolselderij
• 50 milliliter melk, of een klontje boter
• Mespuntje nootmuskaat
• Peper en zout naar smaak.

Bereiding:

• Schil de knolselderij. Dit gaat niet met een dunschiller maar moet echt met een flink mes. Schil ook niet te dun want het buitenste laagje van een knolselderij is bitter. Snijd vervolgens in stukken. De grootte maakt niet zoveel uit, zolang ze allemaal hetzelfde formaat hebben.
• Kook de knolselderij tot deze gaar is. Hoe lang dit duurt is afhankelijk van hoe groot de stukken zijn. Prik met een vork om te testen of ze gaar zijn. Ze moeten net zo aanvoelen als gare, vastkokende aardappelen.
• Giet de knolselderij af. Pureer vervolgens met een aardappelstamper. Roer hier de melk, nootmuskaat en peper en zout door. Ziet er op het bord mooi uit als quenelle.

Lasagne a la CherryFizz

Lasagne is helaas zo’n recept dat veel mensen maken met pakjes en zakjes. En hoewel ik dat zonde vind, snap ik het wel. Een echte, traditionele lasagne maken kost veel tijd en veel mensen weigeren dat aan hun doordeweekse avondeten te besteden. Eerlijk: zo dacht ik er vroeger ook over en zo verscheen er wel eens lasagne uit een pakje op tafel. Ja, je mag nu boos worden.

Gelukkig werd ik zelf ook boos, en besloot ik inmiddels lang geleden geen lasagne meer uit een pakje te eten. Maar wat dan wel? Daar was Gonny, a.k.a. CherryFizz. Zij bedacht een lasagnerecept dat snel en makkelijk te maken is en ook nog eens overheerlijk is. Zeker niet traditioneel, maar heerlijk voor de ‘vernederlandste’ Italiaanse keukenliefhebber. Het ‘geheime’ ingrediënt in dit recept is de Thai sweet chilisaus. Nee, nu niet schrikken, gewoon doen. Wil je het er toch echt niet in hebben? Dan is een schepje suiker en een pepertje ook prima. 

Het enige dat ik nog toevoeg aan dit recept is een bechamelsaus. Dit is een witte saus die makkelijk te maken is en het gerecht veel romiger maakt. Wat mij betreft de sleutel tot een fantastische lasagne.

Aangepast van CherryFizz.nl
Ingrediënten:

• 1 eetlepel olijfolie
• 500 gram (runder)gehakt
• 2 blikken tomatenblokjes (400 gr. per blik)
• 2 grote uien (grof gesneden)
• 1/2 courgette, grof gesneden
• 2 flinke tenen knoflook (fijngesneden)
• 250 ml. melk
• 2 theelepels paprikapoeder
• 1,5 eetlepel oregano (gedroogd)
• 3 eetlepels Thai sweet chilisaus
• bloem
• 1 pak lasagnabladen
• 100 gram geraspte kaas
• 45 gram bloem
• 45 gram roomboter
• 450 ml melk, (koud!)
• Zout en peper naar smaak

Bereiding:

• Verwarm de oven voor op 175 graden. Bak je gehakt in de rul. Voeg daarna de uien, courgette en knoflook toe en bak deze voor ongeveer 5 minuten mee. Voeg dan tomaatblokjes toe.
• Voeg nu de paprikapoeder, oregano, chilisaus, zout en peper naar smaak aan het gehaktmengsel toe. Om het geheel wat in te dikken gebruiken we bloem. Strooi een aantal eetlepels bloem in de pan en meng dit goed. Voeg daarna de melk toe totdat je een lekker dikke saus hebt.
• Maak ondertussen in een steelpan je bechamelsaus. Smelt de boter en voeg hier de bloem aan toe. Laat dit een minuutje bakken terwijl je blijft roeren. Voeg dan met kleine beetjes de koude melk toe en blijf roeren tot je een gladde, dikke witte saus hebt. Maak af met nootmuskaat en zout, eventueel een beetje peper.
• Wanneer de saus klaar is schep je een laagje in een ovenschaal, dan een laagje lasagnabladen en zo verder eindigend met een laagje saus. Daar bovenop verdeel je de bechamelsaus. Strooi hier flink wat kaas overheen en de lasagne kan de oven in voor ongeveer 30 tot 40 minuten.

Sambal peteh

Voordat ik in een Indonesische schoonfamilie terechtkwam dacht ik altijd dat ik geen fan was van pittig eten. Inmiddels moet ik daarop terugkomen. Als mijn schoonmoeder weer eens sambal maakt, komt er steevast een potje onze kant op. Mij hoor je niet klagen, inmiddels ben ik groot fan.

Mijn schoonmoeder vindt het stiekem erg leuk dat een blanda (blanke) zo van de Indonesische keuken geniet. Haar verbazing werd nog groter toen bleek dat ik peteh bonen lekker vind. Deze bonen, ook wel stinkboontjes genoemd, vallen namelijk niet bij iedereen in de smaak. Elk Indonesisch familielid dat hoort van mijn voorkeur voor deze boontjes roept iets in de richting van “maar die lust ík niet eens!” Prima, more for me!

Foto: bron

Toen ik gisteravond bij mijn schoonouders binnenliep vroeg mijn schoonmoeder of ik wel eens sambal peteh op had. Ik kon nog niet eens zeggen dat dat niet het geval was, of ze stond al in de keuken om het te maken.

Petehbonen zijn te koop bij de toko en kunnen prima ingevroren worden. Deze boontjes worden niet voor niets stinkboontjes genoemd, want ze hebben een sterke geur. En schrik niet als je naar het toilet gaat, deze bonen hebben hetzelfde effect op je urine als asperges.

Mijn potje sambal peteh ga ik niet met jullie delen, het recept wel. Met dank aan mijn schoonmoeder dus.

Ingrediënten:

• 3 eetlepels zonnebloemolie
• Halve ui, fijngesnipperd
• 1-2 teentjes knoflook, fijngesnipperd
• 100 gram peteh bonen, fijngesnipperd
• 350 gram sambal

Bereiding:

• Verwarm de wok op hoog vuur tot deze goed heet is.
• Doe de olie in de pan en fruit hierin de ui, knoflook en petehbonen aan tot de aroma's vrij komen. Laat ze niet bruin worden.
• Voeg de sambal toe en laat deze een minuutje meebakken. Zet het vuur uit en laat de sambal in de wok afkoelen voor je het in een gesteriliseerde pot doet. Dit om te voorkomen dat de pot barst.

Falafelburgers zonder voedselvergiftiging

De allereerste keer dat ik falafel at was toen ik naar de documentaire Our daily bread ging kijken in zo’n artsy bioscoop in Utrecht. Geen flauw idee meer hoe het daar heet. Degene met wie ik daar naartoe ging zei dat ik (als toen nog vegetariër zijnde) echt een keer falafel moest eten. Dus liepen we binnen bij een snackbarachtige tent waar een fantastische man achter de toonbank stond die echt overheerlijke falafel serveerde. Als ik er aan terugdenk loopt het water me weer in de mond. De heerlijke krokante falafelballetjes, de perfecte pitabroodjes, alle verse groenten en de heerlijke sausjes. To die for.

De tweede keer dat ik falafel at was ook bij een snackbarachtige tent in Utrecht. Een andere, dat wel. De falafel was lang niet zo lekker, de nasleep er van nog minder. Waar het mis ging weet ik niet, maar ik heb 2 dagen met voedselvergiftiging op bed gelegen. Of nou ja, op de wc gezeten eigenlijk. Mijn liefde voor falafel was plotseling ernstig bekoeld.

Het bloed stroomt echter waar het niet gaan kan, en zo vond ik mij onlangs in de keuken om falafelburgers te maken. Ik had namelijk geen zin om te frituren en nog minder zin om in Utrecht falafel te gaan halen. Gelukkig is het allemaal niet zo moeilijk, al heb ik het vast niet zo gedaan als het zou moeten. Maakt niet uit, het was heerlijk. En het grootste pluspunt? Ik heb er geen voedselvergiftiging aan overgehouden.

Voor 4 flinke burgers, of 6 wat kleinere
Ingrediënten:

• 2 blikken van 400 gram kikkererwten, uitgelekt en omgespoeld
• 1 ui
• 1-2 teentjes knoflook
• 1,5 theelepel komijnpoeder
• 1,5 theelepel korianderpoeder
• Handjevol gehakte peterselie
• Chilipoeder, zout en peper naar smaak
• Losgeklopt eitje
• 4 eetlepels bloem
• 4 eetlepels paneermeel
• 2 eetlepels olijfolie

Bereiding:

• Doe de kikkererwten, ui, knoflook, komijnpoeder, korianderpoeder, peterselie, chilipoeder, zout en peper in de keukenmachine. Pureer tot een glad mengsel. Als het te nat is kun je er eventueel wat paneermeel doorheen mengen. Als het te droog is een beetje olijfolie.
• Maak van dit mengsel 4 tot 6 mooie burgers.
• Wentel de burgers door de bloem, dan het losgeklopte eitje en dan het paneermeel tot ze een mooi korstje hebben.
• Bak de burgers op middelhoog vuur in de olijfolie tot ze mooi krokant zijn van buiten en goed warm van binnen.
• Serveer met een pitabroodje of gewoon met wat sla. Deze burger is een prima vleesvervanger.

Oma's zuurkool met banaan

Gek genoeg ben ik niet opgegroeid met veel Hollandse kost. Misschien komt het door mijn Marokkaanse vader. Misschien komt het door mijn drang naar nieuwe smaken. Of misschien komt het doordat mijn moeder een hekel had (en heeft) aan aardappelpuree en gekookte aardappels. Laten we wel wezen, bijna alle Hollandse kost begint hiermee.

Mijn oma, daarentegen, is er gek op. Deze zuurkool met banaan is dan ook haar recept. Voor mij was zuurkool met banaan de normaalste zaak van de wereld, tot ik wel erg vreemde reacties kreeg als ik dit gegeven uit mijn jeugd met de wereld deelde. Ik kan me nog steeds niets voorstellen bij zuurkool met appel. Ach, het is maar waar je aan gewend bent.

Voor 4 personen
Ingrediënten:

• 1 kilo kruimige aardappelen
• 100 ml melk
• klontje boter
• ¼ theelepel nootmuskaat
• zout en peper naar smaak
• 500 gram zuurkool
• 4 rijpe bananen
• 500 gram gehakt

Bereiding:

• Schil en kook de aardappelen tot ze gaar zijn. Kook ook de zuurkool in ongeveer 20 minuten gaar. Bak intussen het gehakt rul en snijd de bananen in plakjes. Giet de aardappelen en de zuurkool af.
• Stamp met een stamper de aardappels tot puree. Maak het met de melk en een klontje boter wat smeuïger. Voeg hier ook de nootmuskaat, zout en peper aan toe.
• Schep de helft van de aardappelpuree in een laagje in de ovenschaal. Verdeel hier het gehakt over. Vervolgens gaat de zuurkool er overheen en daarna de banaan. Eindig met de rest van de aardappelpuree. Maak hier met een vork een patroontje in.
• Zet de ovenschaal in een voorverwarmde oven van 200 graden tot de bovenste laag aardappelpuree een beetje krokant is geworden. Dit duurt ongeveer 15 minuten. Serveer met jus.

Tagliatelle gorgonzola met geroosterde amandelen

Gelukkig nieuwjaar! Is iedereen weer bijgekomen van het feesten? Niet? Mooi! Dan heb ik vandaag iets wat makkelijk is, snel klaar, misschien zelfs te maken met de restanten van de hapjes die gisteravond op tafel stonden en wat voor mij prima anti-katereten is.

Na een borrel bleef ik zitten met een flink stuk gorgonzola. En hoewel ik er gek op ben, vind ik zo’n heel stuk nogal veel om zo uit het vuistje te eten. Maar met een beetje slagroom (ook nog over), wat amandelen (nog in de kast) en tagliatelle (altijd op voorraad) heb je zomaar een heerlijk maal waarvoor je niet eens de deur uit hoeft. En na een borrel is dat soms best fijn.

Dit recept is lachwekkend simpel, maar toch. 

Ingrediënten, voor 1 persoon:

• 100 gram tagliatelle
• 100 ml slagroom
• 50 gram gorgonzola (of andere blauwe kaas)
• Geroosterde amandelen, grof gehakt

Bereiding:

• Kook de tagliatelle volgens de aanwijzingen op de verpakking
• Verwarm de slagroom in een kleine pan. Verbrokkel hier de gorgonzola in en laat deze smelten.
• Rooster de amandelen in een droge pan.
• Giet de saus over de pasta en bestrooi met de amandelen.

Pasta 4 formaggi

Als je een Italiaan bent of de Italiaanse keuken zeer serieus neemt, dan is dit misschien een artikel dat je beter over kunt slaan. Ik ben er namelijk van overtuigd dat dit recept vooral op weerstand zal stuiten bij de puristen. Het punt is, ik kan me geen Italiaan ter wereld bedenken die zijn pasta 4 formaggi zo maakt.

Maar het zit zo: ik eet graag wat ik lekker vind. En als dat betekent dat ik 4 vreemde kaassoorten combineer tot een sausje, so be it. Wat mij betreft moet eten niet gaan over ‘hoe het hoort’. Als jij graag kaas bij je vis eet, geniet ervan! Heb je je ossenhaasje het liefst goed doorbakken? Prima! Ik verbouw graag prima Italiaanse recepten tot andere, in mijn ogen, prima recepten. En als je het niks vindt, zijn er gelukkig genoeg ‘serieuze’ recepten voor dit gerecht.

Ingrediënten, voor 4 personen:

• 400 gram penne
• 250 ml slagroom
• 1 bol mozzarella
• 175 gram geraspte jong belegen kaas
• 100 gram geraspte Parmezaanse kaas
• 1 pakje paturain
• 50-100 ml melk
• handvol gehakte basilicum om te garneren(optioneel) 

Bereiding:

• Kook penne volgens de aanwijzingen op de verpakking
• Verwarm de slagroom in een pan met een dikke bodem. Voeg mozzarella toe en laat in de slagroom smelten. Doe vervolgens hetzelfde met de Parmezaanse kaas, jong belegen kaas en de paturain.
• Voeg 50 tot 100 ml melk toe om de saus te verdunnen tot de gewenste dikte.
• Schep de saus over de penne (het in de pan mengen is nog lekkerder) en garneer met de basilicum.

Quesedillas

Soms, op een doordeweekse avond, heb je gewoon geen zin om te koken. Het overkomt ons allemaal wel eens, zelf mij. Voor die dagen is dit wat mij betreft het perfecte recept. Het is simpel, er komt minimale voorbereiding bij kijken en er zit gesmolten kaas in. Wat kan een mens nu nog meer willen?

Dit is ook weer zo’n gerecht waar je van alles mee kan doen. Varieer bijvoorbeeld eens met de kaassoort. Dit recept lijkt mij namelijk ook heerlijk met wat gorgonzola. Of gruyère. Of gewone goudse kaas. Of haloumi. Of brie...

Ik dwaal af. Het punt is, dit recept is makkelijk, snel klaar, comfort food ten top en ideaal voor na een lange, vermoeiende dag. Eet smakelijk.

Voor 1 quesedilla (ik reken meestal 2 quesedilla’s per persoon)
Ingrediënten:

• 1 zachte tortillawrap
• 3 kleine geitenkaasrondjes (eventueel met korst)
• 2 plakjes coburgerham
• 1 bosui, in ringen
• Een paar blaadjes koriander (optioneel, ik had het niet in huis)
• 1 theelepel olijfolie

Bereiding:

• Beleg de helft van de tortillawrap met de plakjes ham, de geitenkaasrondjes, bosui en koriander.
• Vouw de quesedilla dubbel zodat je een goed gevulde halve cirkel hebt.
• Smeer de quesedilla aan beide kanten in met een dun laagje olijfolie en grill deze vervolgens in de grillpan zodat je mooie strepen krijgt en de kaas smelt. Heb je geen grillpan? De koekenpan werkt ook prima.
• Snijd de quesedilla in 3 driehoekjes. Of niet, maar het staat wel heel leuk.

Als je de energie hebt om het te maken, is dit heerlijk met guacamole en een salade erbij.

Stoofpotje met kikkererwten en champignons

Een avondje alleen thuis, Glee op tv en de wind die met veel lawaai om mijn huis waait. De perfecte avond voor comfortfood dat op de bank gegeten kan worden. En hoewel dit gerecht voor velen waarschijnlijk niet in de categorie comfortfood valt, word ik hier heel gelukkig van. Warm, sauzig, zout en dit alles met vers afgebakken krokant brood.

Dit recept wordt extra lekker door het vet van de chorizo te gebruiken om de rest van je ingrediënten in te bakken. De chorizo zit er dan ook niet in als vlees maar als smaakmaker. De eiwitten en vezels komen van de kikkererwten. Wil je een vegetarische versie? Dan laat je de chorizo gewoon weg en gebruik je extra zout, knoflook en (gerookte) paprika. Het zal niet helemaal hetzelfde smaken, maar het komt in de buurt. Overigens gebruikte ik zelf chilipoeder voor wat extra pit, maar dit kun je eventueel vervangen door een Spaans pepertje. Of je laat het weg, als je niet van pittig houdt. 

 Voor 2-3 personen
Ingrediënten:

• 100 gram chorizo, in blokjes
• 1 grote ui, gesnipperd
• ½ courgette, in blokjes
• 250 gram champignons, in grove stukken gesneden
• 1 teen knoflook, fijn gesneden
• 1,5 theelepel gerookte paprikapoeder
• 1 theelepel milde paprikapoeder
• 1 theelepel komijnpoeder
• Chilipoeder naar smaak
• 1 blik 400 gr kikkererwten (240 gram uitlekgewicht), uitgelekt en afgespoeld
• 400 gram tomatenblokjes
• Zout en peper naar smaak

Bereiding:

• Doe de chorizo zonder olie in een pan met dikke bodem. Zet de pan op laag vuur en laat 5 minuten zachtjes opwarmen tot al het vet uit de chorizo is gesmolten.
• Zet het vuur iets hoger en voeg de ui toe. Laat 2-3 minuten meebakken. Voeg dan ook de courgette en champignons toe en laat nog 5 minuten op matig vuur bakken.
• Voeg knoflook, gerookte paprikapoeder, milde paprikapoeder, chilipoeder en komijnpoeder toe en laat een minuutje meebakken.
• Voeg tomatenblokjes en kikkererwten toe. Verwarm nog 5 minuten tot alle ingrediënten goed warm zijn.
• Serveer met rijst, aardappelen of brood. 

Quinoa

In mijn recept van gisteren vertelde ik dat ik de tumis kool at met quinoa. Nu kan ik me voorstellen dat niet iedereen weet wat dat is, dus leek het me leuk om daar vandaag iets meer over te vertellen.

bron

De quinoa die wij eten is eigenlijk het zaad van de quinoa plant die voornamelijk in de Andes voorkomt. Het is een plant die lijkt op een graan maar dit niet is. Quinoa is dus glutenvrij, wat fijn is voor mensen die hier intolerant voor zijn.

De smaak van de zaden laat zich het beste omschrijven als licht nootachtig en met een knapperige bite.

bron

Het leuke van quinoa is dat het een van de weinige plantaardige bronnen van een complete proteïne is. Ik zal hier nu niet te diep op in gaan, maar het komt er op neer dat het een goede vervanger van vlees is als het op eiwitten aankomt. Dit graan is dus fantastisch in een vegetarisch of veganistisch dieet. Maar ook als je wel vlees en vis eet, is dit een heerlijke toevoeging aan je menu. Quinoa is namelijk rijk aan verschillende vitaminen en mineralen, zoals calcium en ijzer. Ook is het rijk aan vezels. Kortom, quinoa is hartstikke gezond.

Wat ik zelf zo leuk vind aan quinoa is de veelzijdigheid van dit product. De meest gebruikelijke manier om het te eten is in plaats van rijst of couscous. Dus alle gerechten die je met rijst of couscous eet, zou je ook met quinoa kunnen eten. Maar ook in maaltijdsalades is quinoa een lekkere toevoeging. Daarnaast is quinoa heerlijk door de yoghurt, bijvoorbeeld in plaats van muesli. Kook de quinoa de avond van tevoren, en roer ’s ochtends een paar eetlepels van door je yoghurt. Wat fruit er doorheen en je hebt een fantastisch ontbijt. Ook kun je de quinoa verwerken tot meel. Op die manier kun je er allerlei glutenvrije koekjes en dergelijke mee bakken.

bron

Quinoa is te koop bij natuurvoedingswinkels. Daarnaast verkoopt Lassie tegenwoordig ook quinoa, al ben ik dit alleen nog bij Albert Heijn tegengekomen. Deze quinoa is erg lekker en helemaal biologisch. De bereiding is simpel: een kwestie van even afspoelen, 5 minuten laten koken en dan 10 minuten laten staan met de deksel op de pan.

Heb jij wel eens quinoa op?

Tumis Kool

Mijn vriend is half Indonesisch. En daar zitten voordelen aan. Buiten het feit dat hij natuurlijk om duizend redenen de liefste, leukste, knapste en geweldigste is (ja, ik stop al), heeft hij er ook voor gezorgd dat ik in een Indonesische schoonfamilie terechtkwam. En dat is fijn. Want potverdorie, die mensen weten wat lekker eten is! Waar de Indische rijsttafel eerst een luxe was die één keer per jaar bij toko Mitra in Utrecht gehaald werd, is het nu een heerlijkheid die meerdere keren per jaar voorbij komt bij verjaardagen en partijen. Om niet te spreken van de heerlijke gerechten die soms op een doordeweekse maandagavond op tafel verschijnen. Smoor, rendang, sajoer lodeh, atjar… Ik ben een gelukkig meisje.

Een aantal weken geleden serveerde mijn schoonmoeder overheerlijke tumis kool, wat, als ik het goed begrepen heb, zoveel betekent als gebakken kool. Zij maakte het met verse boerenkool van de markt. De grote bladeren waren heerlijk mals geworden in de saus op basis van santen (kokosmelk van een blok) en ik heb dan ook twee grote borden opgeschept. Gelukkig is dit gerecht supergezond en mager, dus ik doe maar net alsof dat niet erg was.

Uiteraard hebben mijn schoonouders door dat ik heel erg van koken en eten houd, dus besloot mijn schoonvader mij dit weekend een boek cadeau te doen. Het Indonesisch kookboek van A tot Z. Hij vertelde me dat dit de recepten zijn uit de streek waar zijn ouders vandaan komen en dat deze recepten precies zijn zoals zijn moeder ze ook maakte. Blij als een kind sloeg ik het boek open op een willekeurige pagina, en hier stond het recept voor tumis kool. Alsof het zo had moeten zijn. Ik kon het dan ook niet laten om gelijk met dit recept aan de slag te gaan.

Overigens gebruikt het originele recept 50 gram gepelde garnalen en mijn schoonmoeder hield het gerecht volledig vegetarisch. Ik besloot er kipfilet in te doen om het net iets vullender te maken.

 

Normaliter eet je dit met witte rijst. Ik at het met quinoa voor extra vezels, proteïnen en vitaminen. En omdat ik dat stiekem lekkerder vind.

Ingrediënten:

• 500 gram gesneden kool (ik heb groene kool gebruikt, maar savooiekool of boerenkool is ook prima)
• 1 kipfilet
• 2 tenen knoflook
• 1 rode Spaanse peper
• 500 ml kokosmelk uit blik (of 500 ml water en ¼ blok santen)
• 1 gesnipperde ui
• 1 eetlepel olie
• 2 theelepels ketoembar (korianderpoeder)
• 1 theelepel trassie
• zout naar smaak

Bereiding:

• Vermeng de fijngesneden peper, ui en knoflook met de ketoembar, trassie en het zout en fruit dit mengsel, samen met de kipfilet, in de olie lichtbruin
• Voeg de kool toe en roer deze door het kruidenmengsel. Laat enigszins slinken
• Giet de kokosmelk over de kool en laat op laag vuur met deksel op de pan in ongeveer 20 minuten garen.

Tips voor het kerstdiner II

 Foto via weheartit.com

Vandaag de rest van de tips voor het kerstdiner.

1 week van tevoren

Haal alle ingrediënten die niet snel bederven in huis. Er is niets vervelender dan uiensoep te willen maken en er vervolgens in de supermarkt achter te komen dat de uien uitverkocht zijn. Bovendien maakt dit je tweede trip naar de supermarkt beduidend korter, en dat is prettig aangezien het de dag voor kerst altijd gruwelijk druk is bij de supermarkt. 

Foto via weheartit.com

 

1-2 dagen van tevoren

Haal de laatste boodschappen in huis. Zorg ervoor dat je voldoende ruimte in je koelkast hebt. Alle ingrediënten die bij de supermarkt niet in de koelkast liggen, hoeven dit thuis ook niet. Dus zaken als bijvoorbeeld eieren en tomaten kunnen prima op een koele, droge plek bewaard worden. Een schuur, garage of kelder leent zich hier prima voor. 

Maak een planning voor D-Day. Kijk welke gerechten je al van tevoren kunt bereiden. Zorg ervoor dat je, als je gasten er eenmaal zijn, zo min mogelijk tijd in de keuken door hoeft te brengen. Houd er ook rekening mee dat waarschijnlijk niet alles tegelijk in de oven kan en dat je gasfornuis ook niet eindeloos de ruimte heeft. Wees dus strategisch. Tip: als je iets gaat bakken (taart), moeten die ingrediënten waarschijnlijk op kamertemperatuur zijn.

 Foto via weheartit.com

De dag zelf

Om te beginnen: relax! Trek makkelijke kleding aan en zet een muziekje aan. En nee, dit hoeft geen Sky Radio te zijn. Als die kerstliedjes je helemaal de neus uit komen, zet je lekker iets anders op. Als het maar ontspant. Neem ook eventueel een wijntje. Bedenk wel dat het voor je gasten niet heel leuk is wanneer jij al in de olie bent tegen de tijd dat zij voor de deur staan. Dus geniet met mate. 

Als het goed is heb je een fantastische planning gemaakt en komen die gerechten nu zonder moeite op tafel. Is er toch nog iets mislukt? Niks aan de hand! Je gasten wisten toch niet wat er op tafel zou komen, dus als er ineens een gerecht ontbreekt is er niemand die het mist. En is je gerecht goed gelukt, maar een beetje verbrand? Dan noem je het gewoon ‘gekarameliseerd’. Niemand die jouw woorden in twijfel trekt en je lijkt gelijk een waanzinnig culinair talent. 

Je bent iets vergeten te halen in de supermarkt? Geen punt! Kijk of je het ingrediënt ergens mee kunt vervangen. Ik had zelf eens een recept waar melk in moest. Dit had ik niet in huis. Gelukkig ging Griekse yoghurt aangelengd met water ook prima. Gaat vervangen niet lukken? Kijk dan of het recept ook zonder kan. De peterselie in een tomatensaus zal niemand missen. De peterselie in de peterseliesaus wel. Je snapt het.

Vergeet de tafel niet te dekken. Weet je niet precies hoe dat moet? Klik dan hier. 

Foto via weheartit.com

 

Ruim tijd in voor jezelf. Waarschijnlijk sta je niet te koken in de kleren die je tijdens het diner aan doet, en als vrouw heb je vermoedelijk ook je feest make-up nog niet op. Kortom, zorg ervoor dat je er helemaal klaar voor bent.

En dan is het moment er dat de gasten er zijn. Hier heb ik eigenlijk maar één tip voor: geniet! Zelfs al mislukt het eten, is je make-up uitgelopen en zou je het liefst diep onder je dekbed kruipen, je bent omringd door mensen die van je houden. Ook als je het eten verpest. Dus lach en maak er een mooie avond van. Er is altijd nog volgend jaar. 

Foto via weheartit.com

Tips voor het kerstdiner

Nu de kerst met rasse schreden dichterbij komt, raken velen van ons in de stress bij de gedachte aan Het Kerstdiner. Met hoofdletters ja, want vaak heeft dit diner nogal wat voeten in aarde. Er moet van alles gebeuren, er is nooit genoeg tijd en aan het einde van de avond zit je uitgeput op de bank te bedenken wat er allemaal mis is gegaan. Vandaag en morgen een aantal tips om het kerstdiner vlekkeloos te laten verlopen. We beginnen met de dingen die je 1 tot 4 weken van tevoren kunt doen. Morgen komen de tips voor de week van tevoren en natuurlijk de dag zelf. 

 Foto via weheartit.com

Nodig je gasten uit. Houd hierbij rekening met de grootte van je huis en jouw kooktalent. Vind je het eng om voor 10 man te koken? Houd het dan bij een diner voor maximaal 4 personen. Is je huis niet zo groot? Ook dan is het raadzaam om de gastenlijst iets te beperken. En vraag gelijk even naar eventuele voedselallergieën of andere dieetwensen.

 Foto via weheartit.com

Bedenk het menu. Of het nu een simpel eenpansgerecht en een bak ijs wordt, of een tien gangendiner op sterrenniveau, denk er van tevoren over na. Als je dit een paar dagen van tevoren moet doen, levert het veel meer stress op. Bovendien kun je er nu nog een nachtje over slapen en het menu aanpassen. Vergeet hierbij de wijnen niet.

Houd bij het bedenken van het menu rekening met een aantal zaken. Allereerst, je vaardigheden. Als je normaal al moeite hebt met het bakken van een ei, is nu wellicht niet het moment om zelf een eend te gaan ontbenen. Dat wil niet zeggen dat je dit dan maar nooit moet proberen, alleen is het kerstdiner waarschijnlijk niet het juiste moment. Ten tweede is het belangrijk om te bedenken waar je keuken tegen opgewassen is. Heb je alleen een kleine oven? Ga dan niet voor de grote kerstkalkoen. 

 Foto via weheartit.com

Doe een oefenrondje. Kies je toch voor een gerecht dat je nooit eerder gemaakt hebt? Probeer het dan minstens één keer van tevoren. Niet omdat je het niet in één keer zou kunnen, maar nu weet je precies waar de moeilijkheden in het recept liggen, welke spullen je er voor nodig hebt en hoeveel tijd het je kost. Bovendien merk je misschien tijdens het proeven dat er nog iets ontbreekt aan het recept. Nu kun je het recept nog aanpassen.  

 Foto via weheartit.com

Bestel moeilijk verkrijgbare ingrediënten. Als jouw slager niet standaard eendenborstfilet in het assortiment heeft en je wilt dit wel op je kersttafel zetten, dan is het handig om dit te bestellen. Dit geldt voor alle ingrediënten. Loop je menu dus eens kritisch langs en breng een bezoekje aan de poelier/groentenboer/etc. 

Dit waren de tips voor de voorbereiding. Overweeg je dus om een kerstdiner te organiseren? Met deze tips kun je alvast aan de slag. Morgen volgt de rest van de tips!